Cześć!Dzisiejszym postem zaczynam nową serie na blogu pod etykietą "macierzyństwo". Będziemy tutaj omawiać przeróżne tematy dotyczące dzieci i macierzyństwa.
Będę poruszać tematy, które czasami są trudne dla wielu przyszłych mam jak i dla tych już co mają swoje pociechy.
Myślę, że bardziej rozwinie się ta etykieta w czerwcu, kiedy to na świat przyjdzie moja mała córeczka, ale teraz już zacznę poruszać niektóre tego aspekty.
Dziś temat dość smutny, ciężki, bolesny. Będę go pisała z doświadczeń swoich i mam, które przeszły same to wszystko. Same wiemy z doświadczenia, bądź też nie, że czasami jest trudno. Czas ciąży jest oczywiście pięknym czasem ale i trudnym. Hormony dają się nam we znaki. Humor spada. Libido rośnie lub maleje, ale przez podświadomość, która nam być może podpowiada, że może to być niebezpieczne. Nie jest to naszą winą, aczkolwiek po prostu się obawiamy wszystkiego. Nasze ciało się zmienia diametralnie.
Przychodzą myśli związane z przyszłością, naszą i dziecka. Zaczynamy mieć przeróżne wątpliwości.
Wyprawka dla dziecka, poród, połóg, życie seksualne- bądź jego brak. Powrót do pracy. Powrót do dawnego życia mimo, że nie będzie już tak jak kiedyś.
Część z partnerów, ojców naszych dzieci wspiera nas. Pomaga, rozwesela. Ale są też tacy, którzy kompletnie nie rozumieją co się dzieje z naszym ciałem, czemu się zachowujemy tak a nie inaczej. Dlaczego mamy nagle tyle obaw pomimo, że same chciałyśmy mieć Maleństwo. Jakaś część kobiet zostaje sama. Zupełnie sama. Partner przestraszy się i ucieknie. Wcześniej bądź później. Czasami same nie dajemy sobie rady. Prosimy o pomoc rodziców- jedni pomogą i będą wspierać a inni powiedzą, że to Twoja wina i nie powinnaś mieć pretensji do nikogo tylko do samej siebie.
Jak sobie poradzić z tym wszystkim? Każda z nas jest inna. Ciężko jest powiedzieć że " to i to Ci pomoże w 100%", bo nie wszystko jest dla każdej z nas. Czasami potrzebna jest porada psychologa czy psychoterapeuty. Żadna z nas nie powinna się tego wstydzić.
Zapewne jedno jest pewne, że każda przyszła mamusia będzie odpowiednia dla swojego maleństwa. Zadba o nie i będzie dawała mu wszystko co tylko będzie w stanie dać. Wiele jest przykładów, gdzie samotna matka wychowała swoje potomstwo na wielkich ludzi.
Czy dzieci będą za to wdzięczne- dopada czasami to pytanie wiele mam, bo bardzo się starają aby było jak najlepiej. Ale nie możemy być wszystkiego pewne. Zapewne nam podziękują w pewnym czasie za opiekę, wychowanie i wykształcenie. Za wszystko, tak jak my dziękujemy swoim rodzicom, że ich mamy.
Młoda przyszła mamo, nie poddawaj się! Walcz o swoje. Jeżeli Twój partner, czy mąż nie rozumie Twojego zachowania wytłumacz mu, zabierz do lekarza na badanie, na USG. Obydwoje szczerze porozmawiajcie a na pewno sobie wszystko wyjaśnicie i się ułoży. Będziecie tworzyć piękną rodzinę.
A jeżeli jesteś samotną mamą, także się nie poddawaj. Na pewno wokół masz pełno ludzi, którzy chcą Twojego dobra i pomogą w potrzebie, bo prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie- prawdziwe i sama tak stwierdzam, bo ostatnio to przeżyłam.
Walcz o swoje prawa do końca, a z Twoim Maluszkiem dacie sobie radę~!
Trzymam za Was wszystkie kciuki i pamiętajcie, że jestem z Was bardzo dumna. Za każdy Wasz osiągnięty cel.
Na ten post tyle ;) Zapraszam do poprzedniego postu --.> C-THRU Cosmic Auraoraz na rozdanie perfum!
a także do Facebookowej grupy, gdzie wspieramy się i pomagamy sobie rozwinąć bloga --->Blogowe wsprarcie
Zdjęcia: inspiracja Pinterest
najważniejsze aby się nie poddawać:)
OdpowiedzUsuńDokładnie!;)
Usuń